zij kwam uit het noorden. en ik uit het zuiden
en haar manier van doen dat stond me wel
maar dat staat me nu niet meer
ik heb schoon genoeg van mijn schoonouders
en soms nog meer van haar
en dan zegt ze ineens gewoon dat ze gaat
vergeet mijn hart niet mee te nemen
waarvoor moet ik dan nog leven
als je gaat. zeg niet je houdt niet meer van mij
zeg gewoon het moet zo zijn dat je gaat
en fouten komen van ons beiden
maar voor niks wil ik haar laten gaan
en zij snapt niet dat er niets meer is dan zij voor mij
is alles gewoon voorbij voor mij
zij zegt niet wat ik wil horen
en ik wil praten maar ze wil geen woorden
en tijd voor mijn daden heeft ze niet meer
ze geeft het op. zijn we dan verloren?
en ik ben tot alles en zoveel meer in staat
toch zegt ze het is beter dat ze gaat
vergeet mijn hart niet mee te nemen
waarvoor moet ik dan nog leven
als je gaat. zeg niet je houdt niet meer van mij
zeg gewoon het moet zo zijn dat je gaat
vergeet mijn hart niet mee te nemen
waarvoor moet ik dan nog leven
als je gaat. zeg niet je houdt niet meer van mij
zeg gewoon het moet zo zijn dat je gaat
zeg dat ik duizend rozen moet kopen
en voor straf achter je aan moet lopen
en samen op de bank voor je soap
zeg niet je houdt niet meer van mij
zeg gewoon het moet zo zijn dat je gaat
draai de tijd terug voor me
bel een ambulance voor me
en kijk hoe ik erbij loop