yuksek sadakat
bahcede durdum az once
kapinin tam onunde
bunca yildan sonra babamin evinde
her sey eski yerinde
bana bakmis gulerek
duvardaki resminde
anlatiyor kuma harfler cizerek
denizin tam onunde
ruzgar var sesinde
sahile kosan bu dalgalar
dortnala atlar gibi
ozgurce yasa hayati
suzulen kuslar gibi
kaybolma
adressiz mektuplar gibi
kumlardaki harfler gibi
ve simdi gun solarken
unutulan bu bahcede
anliyorum resme son kez bakarken
babam benim icimde
sahile vuran bu dalgalar
gunleri sayar gibi
gec kalma yasa hayati
sanki yarin yokmus gibi
benim gibi