uykusuzluk evvelinde gem vururken ellerim
onumde f klavye ekseninde karalanan kagit
fark benim elimde armoniyle dizili tum satirlar
iclerinde bu adam hislerinden yazdi dinle
insan duslerinden yargilandi kimi zaman
ve geriye baktiginda gorduklerine kendi pisman
soyunda vardi adem uydu fitne dustu
seytan insan icine koydu nefsinin koyuldu
ben cikarci kardeslerimin iclerinde azinliktim
tebessum ettiler sanardim iclerinde kayip bi' kimlik aradim
34 istanbul ogrenecek cok sey var
ve hastalik belirdi bir gun ellerimde tutamaz oldum kalemi
sildiklerimi kagida yeniden isledigimi gordum orada
ben olumu kendi defterimde yazdim
ilk satirda sonbahar demistim artik degisti
can damarlarimdaki cani tutsak
onceleri deliren asi ruzgar
kapimi caldi sefere beklemekte beddualarim
kirildi kalbimin kumandasinda tus birakmadin
yavas yavas yakinlasan tuzaksin onunu goremeyen
ecel bi' kahraman hayallerimde babama benzeyen
git kapini kapatip affi bekle dort duvarla
kasiklarinda iz biraktiklarina don zor olmaz
kizardigin vakitti gozlerimden aktigin biran
suanda perisan bir halde tuttu bedduam
dostlarin yuzunde gordugum bir mahcubiyetin resmi
magduriyetin eseri bedelim arzu ettigin bu cisim
feza kadar derin karanlik istediklerin
tesadufen tekabul etti buldugunda kendim
sakla kanimi her bi' damlasinda tat verir
yillarin kelepcesiyle bagli kaldigim bu matemin
saniklariydi kaf degil bu zahmetin icinde
yuk tasirdi bedenler hepsi saf degil
can damarlarimdaki cani tutsak
onceleri deliren asi ruzgar