cenaze evi
yuzyuzeyken konusuruz
ayni dertten muzdarip ve ayni kentten kovulmusuz
kuslar ucuyor hayat ne garip
giydigim tum ceketler vucudumu sardi
ceketlerin halini kimse sormadi
en sevdigim haliya kahve damladi
bunlari cabucak gecelim baska ne vardi?
guzel kesilmis kenarlarimla beraber
mantarsiz bir pizza gibiyim
sanki gunes burada hic dogmamis gibi
herkes neden suskun sanki cenaze evi
beni uzme satarim kadikoy'deki evi
gonlumu hos tut hep buradan op beni
aman kendini asmis yuz kiloluk bir zenci
hem dersini bilmiyor hem de sisman herkesten
iyi nisan alirdi kendini asan zenci
aglardi babasi degirmenci
sanki gunes burada hic dogmamis gibi
herkes neden suskun sanki cenaze evi
beni uzme satarim kadikoy'deki evi
gonlumu hos tut hep buradan op beni