oncesi sonrasi yok niye yansin bugun?
niye baktin donup? gelir aklin gunu
aslinda bakarsan donulur yoldan
parani kovala kasan hic dolmaz
aklini zorlayan her seyi birak kenara;
pa! pa! pa! beynini paralar
sikistik kaldik dar koridorlara
kendi kendime komik olcak savas
ben de kendime hic olmayacak kadar sakin duzen kurup;
bir gun kafama nisan alacak zaman
arkama bakarsam hic olacak hayat
ciddi bir konu konusucam burada
kostebek topragi disiyle kaziyo
islerim sapiyor yolundan durduk yere
birden bire sevdaniz koltuk
cozum olmayanlar arazi oldukca
kalanlar bokluk icindeki yokluk
ben de sordum nasil olacak?" diye