cocuktum

sokrat st

cocuktum

masum hayallerim vardi

mesela her cocuk gibi futbolcu olmak

mahalle aralarinda top yuvarlardik

cam kirardik

cok can sikardik

cocuktum

masum oyunlar oynardik

mesela kulah atardik ermeni'ye

boncuklu tabancalarimiz vardi

mermi degil

dogal olarak esit goruyorduk her bireyi

cunku cocuktuk. ne bilelim ayrim gayrim

bir cocugun bilmedigi tek sey ayrilmaydi

cunku cocuktuk be amina koyayim

en azindan

masum olmak gerektiginin farkindaydik

nasil bir cocukmusuz yetiskinden ote

bizim tek derdimiz saklambac oynarken bir sote!

velhasil kelam

cocukken sual simdi insan olmak odev

cocuktum

sen bilir misin bir futbolcu kartinin

kucuk bir cocuk icin ne ifade ettigini?

sek sek mermerinin bozuk bir asfaltta

saniyede kac ivmeyle kac defa sektigini?

bilir misin karanlik bir kose basinda

ilk dumani cigerlerime 10 yasimda cektigimi?

nereden bilebilirdim

mahalledeki abilerin ruh ve beden sagligina nifak tohumu ektigini?

ey gidi trabzon!

boztepe'nin manzarasini inan hayal edemezdi picasso

14 yasindaydim

kucuk bir arka mahalleden koca bir metropole gecis yapmak biraz zordu

be istanbul siir gibisin de okumak ne mumkun. ne hengamesi

ne mali

ne mulku!

bu sehir milyonlarca insan icinde

yalnizligin bestelendigi

enstrumani kalabaligin sesi olan bir turku!