hem hayattan, hem olumden?

silkeleyip kumlari ustumden atip

magazanin vitrininde yansimama bakip

uyurgezer gibiyim

tum gecmisim kayip

inceliyorum kendimi halim bi garip

hem hayattan hem olumden korkarak

son sefer de gecmis bu son durak

sardunyalari seyrettim bir colden gelip

geceler boyu agladim sairleri sevip

bir isyanim varmis

akitmisim icime

kendim bile bakamadim gozlerimin derinine

hem hayattan hem olumden korkarak

son sefer de gecmis bu son durak

kilitliydi dunya

girdim bacasindan

kizgindim doludizgin

hazzin ardindan

kefenim arka cebimde

cehennemden kacmadan

delirerek giderek

vicdan azabindan

hem hayattan hem olumden korkarak

son sefer de gecmis bu son durak