gel aksam gunesini kirpiklerinle sondur
uyku travmasi sabahin dordu
mevsimler olu ve gecmiyor aylar
bedenler siyah ruhlar saydam
gordu guzumu yine gulmuyor aynan
sen geleceksin diye gun saymam
ve hocam yok bana sokaklar ustad
hisler duz mantik ve de kustah
sokakta husran odamda mumlar
gokyuzu bi' kadin saclari kumral
zaman rakibim olursa da durmam ve dostum cemil kadehleri jurnal
kendini bulup da kaybetmek gibi bu!
goz bebekleridir ellerin ucurum
bir yola girdim ama bulamadim ucunu
geri donmen hayir beni bos ver
odedim bedelini en agir sucumun
dusleri mavi bakislari mordu
o'na unuttugu masallari sordum
kendimi yordum bu aci bi' sondu
yurudugu cadde tenimdeki yoldu
yorgun hevesleri avucuma doldur
ya da varsa gucun zamani doldur
olum; pesimdeki kalabalik ordu
sanirim sondu bu gitti perondan
sevdigin adama hayat biter onla
hayat biter ondan sonrasi mahser
o zaman yaninda bil ki ben olmam
kendini bulup da kaybetmek gibi bu!