kaibigan ko

mga kababayan ko

wala na ang kaibigan ko

wala nang magulo

isang ama sa walo

wala na ang kaibigan ko

at magpahanggang sa dulo

ay ayaw nyang magpatalo

wala ring pilyo

kahit kwarenta'y kwatro

wala na ang kaibigan ko

ito ay naka korto

mukha lang binatilyo

wala nang isang henyo

wala na rin si gwapo

wala na ang kaibigan ko

pwedeng mag inglisero

pwede ring dilang kanto

wala na si idolo

may buhok man o kalbo

wala na ang kaibigan ko

dito t'yak ang sagot mo

wala yan sa lolo ko

batanes hanggang jolo

maging sa buong mundo

pano na ang nasyonalismo

sinindihan na kandila liwanag

ang ibinigay

parang liwanag ng araw sa

bukang liwayway

mga sinulat ng kanyang kamay

inisip ng kanyang utak

di mabilang sa mga daliri na

humahawak ng mikropono

mic check

his rhymes na may sense

he grips the mic stand

so we could rap again

tinta ng kanyang panulat

parang balitang inulat

lahat ng tao'y nagulat

sa pagsambulat namulat

di ko masabi kung bakit

sa akin ay may pagtingin

ang taong tanging nakabibilang

ng butil ng buhangin

parang plato nga kanin

na palaging nakahain

di kailangan ng ulam upang

utak ay mapalalim

kaya't ang tanging dalangin

tuloy tuloy na palarin

tuloy tuloy na umawit ang

syang tunay na hangarin

at sa bawat letra kong

isusulat na bubuo sa kanta

ika'y samin mananatili

at wala nang iba

at nasubukan ang pagkamakabayan mo

nang bigyang pag alala isang sabado

at sa pag lipad ng mga puting lobo

mapa ng pilipinas

binuo nito

mga kababayan ko

nasa langit na ang kaibigan ko