biktim her zaman ayni tiyatro
ayni perde ve ayni senaryo
kabuk baglamadan yeni bir yara
hep drami isledi sayfalarim
dunden bu gune kalmadi yarinim
ben dunyasi atesle cevrili bir akrep
bu son noktayi virgullerindeki sebep
basim duman hayat duman gibi yasam yalan
dibe vurdugun zaman yoktur yaninda kalan
tanrim ya bir umut ver ya da kalbimi durdur
sabrim bu son olsun ya da beni dondur
dun bu gun yarin ne degisti sanki
izmaritine kadar tukettiler guveni
ya bas ya tiz yok bunun arasi
hosgeldiniz simdi cehennemime
hosgeldiniz simdi cehenneme
makyaji iyi yapilmis bir dunya
kahpe kadere emanet yasamlar
yalan basrol oynar soluklarda
emitasyon yasanan her duygular
kaygan zeminin icinde bir doku
yanmak istedigimde sondurulmusum
aslinda bastan belli bu yolun sonu
ilk gozyasim dogarken olmusum
hayali gercek yorumlamaya calisan
pozitif temeli saglam dostluklarin
degil mi asklar ilk depremde yikilan
beni intihara iten artci soklarim
insanlarin sevda umutlari
sonbaharda dusecek bir sari yapraksa
hangi bahar getirecek bana yarini
nefretle yazilan bu son mektuba
hosgeldiniz simdi cehennemime
hosgeldiniz simdi cehennemime
dusmez umut bir yagmur tanesi olsa
beni mahkum eder yine karanliga
kahpeligin yarattigi kederle geberin
hosgeldiniz simdi cehennemime
hosgeldiniz simdi cehenneme