labirent

dumanlidir bugun kafam

kader bulanmidir?

bir damladir bu harbe darbe yalana can midir?

kader hocan midir? ahiret kocan midir?

meziyet eziyet etmek oldu

yarina acilan kucakmidir?

uzak midir umitler? herkes bekler yarini!

bu kalabalik ve kaosta tantana aldi basini

guruh'da on binlerce ruh gordu mezar tasini

lackalasti kalpler

imam efendi yoldu sacini

doldu dunler

ne oldu kaldin. son bir soluk aldin!

namlu ve mermi gorulen son sey

ebedi ruyaya daldin

aileler ise derbederdir

insan oglu kaybedendir

trafik lambasi altinda

can veren bedendir!

bugun yarin yarim kalan kanli dava obektir

kotektir her bi gun vede gobek atan kopektir!

ne ses cikti nede arayan soran var

herkes bir cicekse milyonlarca solan var!

dolambacli yollar bitti labirentte son kapi

tek bir kursun aldi cani kalbi son kez zonkladi

dostu bildi cok kez

yanimda herkes olmadi

hayal ve gercek sentez yarin umitle dolmadi!

her sokakta kavga

her sokakta kan var!

bileklerimde agri

ellerimde kanlar

gecmisim ve dunlerim yarina aglar

insan oglu yarina karayi baglar!

dumani vurdum beynime kafam bi dunya

korkularla doldu gordugum o ruya

sevdiklerim cekti gitti

beynimde hulya

sardigimla aradigim mutluluktu guya!

korku yoktu lakin gogsumde kaygi vardi

kimisi pesime dustu

kimisi kaygilandi

anlatilmaz hicbir dogru

silahla algilandi

durustle bin kotek ve ibneye saygi vardi

satirlarimi yazarken ben bugun bi banktayim

bogaza dogru bakan ucra bir parktayim

gogsumde bir kirik kalp

kafam bozuk

dudaklarimda tutun havaysa soguk

dolambacli yollar bitti labirentte son kapi

tek bir kursun aldi cani kalbi son kez zonkladi

dostu bildi cok kez

yanimda herkes olmadi

hayal ve gercek sentez yarin umitle dolmadi!

bugun bitti oyun

yarin zaten yok ki

eridi

kendine gel nerdesin? hayat film seridi

zar atildi onune

sans yok

mezar kazildi olume tolerans yok!

dar-i dunya denen tiyatro

sahne yuksek bilanco!

guzel oyundu bravo alkislari duyan yok!

uyan kork kalk

ac gozunu bak

kelimelerde yersiz

cehennemde gizme yer biz

kederi kadere denk

son sahneydi kara celenk

azrail kapini caldi iki tarafta kara melek

bana kelek bu dunya

insanlar da farksiz degil

seyir ettim bu sehirde kitle imha fiil

barissa felsefe

imkansiz bir teorem

arka kollamakta her bir kimse

ogren insan ogren!

okunan ezan ise oglen

ne ilk ne son yolcu!

labirente adim attim hayat kovdu!

dolambacli yollar bitti labirentte son kapi

tek bir kursun aldi cani kalbi son kez zonkladi

dostu bildi cok kez

yanimda herkes olmadi

hayal ve gercek sentez yarin umitle dolmadi!