mevsimler gibisin
Singer:sagopa kajmer
sen ne bicim bir mevsimsin? isinmam imkansiz!
donmamak neyime? titrememek cok zor!
ne senle aska dalmak kolay
kursagimda dugumlenir laflar sana icimi acmak istedikce
sen ne kadar anlarsin ben anlatmak istesem de?
tedirginlik var uzerime yakalar kacmaya yeltendikce
tenim giderek asinir mendillerim eskidikce
gunlerden zindanlar biriktirdim
hatirladikca seni iclerinde hapis yatiyorum
iste boyle geldik buraya dek. sen bir gamsiz
tam yigilmak uzereyken bekledim ya senden destek
simdi dustum ve kafami vurdum duzgunce dusunemiyorum pek
sade ben varim ve sen de sade benle bir tek
ya sende hep ben miyim tek? keske bir tek ben olsaydim sende tek
ama biliyorum uzaklasiyor kalbindeki benden zerreler tek tek
sensin benim en zor savaslarimda celik yelek
bu gucsuzluzluge guc yetirmek inan beni asan bir sey
yaptiklarini bilip hala senden caymamak garip bir sey
isteksizce bir teklikle kalmaliyim yalnizca
kendimden her gun parca kopariyorum
ama sen bunu ner'den bileceksin yavrum?!
kendimden her gun parca kopariyorum
ama sen bunu ner'den bileceksin yavrum?!
ucunu tutamadigim bir ilmek gibi cozuluyor buzum
eridikce icime batiyorum yuzme bilmiyorum
yarim icime su septi su cok soguk usuyorum
ben kolundan ayri kalmis bir elim hareket etmiyorum
nereye saklandiysan toz bulutsun
defalarca caldi kapini kalbim ortalarda yoksun
hayallerim su oldu ya kizip dururum kendime
artik yillarca kendimden alamam hincimi
mahalle kadinlarini cagirip yoldururum sacimi
burkulmus yuregimden sizar ilik ilik gozyasim
ne kadar ayni kalsam da yuzum farkli aynalarda
beni affet uzuntum bunca yildir seni ona uzdurdum
cok uzgunum ama beni daha fazla kirmana izin veremem
duygularimi tekmeleyisini daha cok izleyemem
ne de ellerimden cikar kokun
isitmek istiyorsan eger gel su elime bir dokun
kendimden her gun parca kopariyorum
ama sen bunu ner'den bileceksin yavrum?!
kendimden her gun parca kopariyorum
ama sen bunu ner'den bileceksin yavrum?!