sendin dusmanim

ne dusman bilir ne kisi sever

ruhumda cevher

kendim olurdum

gozlerim kisik

belki de asik

icimde bir isik

derdim olurdun

git

hadi git

yine git

yine gitme

gor ve de bil

bil ki git

yine gitme

korkarken kendimden

titrerken ellerim

isterken yarinlari seninle

goremedim

bilirken icini

kaldim hep disinda

isterken yasamayi seninle

bilemedim

sendin dusmanim

gittikce icime kapandim

cogu zaman kendimden utandim

sendin dusmanim

ne insan bilir ne dogru soyler

sadece bekler

hata bulurdun

gozlerin acik

kendine asik

icimdeki isik derdin olurdu