naransan mo na bang kumain ng walang nakahain
nabasa ng ulan dahil wala kang dahon ng saging na masilungan
di tinulungan di mo akalain ng tuluyan
ng matatapunan ng mga suliranin
naranasan mo na bang parang nakagapos
ang mga braso samga problemang
kinakaharap ay lagi kang talo
di na alam ang iyong gagawin
kung meron kang pagtingin
tila hindi na maubusan ng luha
mata na palagi na lamang nakatitig sa lupa
hindi na kayang tumingala
magkasing dami ng pagsubok
kailan pa matatapos paghihirap ko sa buhay
di ko to ginusto pero mahaba na aking sungay
at ng hindi na madamay pa sa aking kamalasan
bago pa ako masiraan ng aking ulo. ayoko mang masiraan ang aking ulo. bago pa ako masiraan ng aking ulo. bahala ng masiraan ang aking ulo
naranasan mo na bang pawisan
sunud-sunurang alipin na parang ako'y inutil
ang bawat hapdi sa mga araw na laging kulang ka sa salapi
at di mo na malaman kung kanino ka hihingi
kung minsan ay di mo pa makuhang ngumiti
sinasabutan mo nang sarili
bago pa ako masiraan ng aking ulo. ayoko mang masiraan ang aking ulo. bago pa ako masiraan ng aking ulo. bahala ng masiraan ang aking ulo