teoman
gozlerim kor karanlikta
kor kuyunda
bogulursa
tenim benim olmadiysa
yitirilmis
tutsak olmus
dusman olmus
milyon defa tekrarlanan
hayatimsa
gizli bagin cozulduyse
yollar varsa
pahaliysa
uzun
kisa ya da darsa
artik hic farkli omayan
sikildigin
hayatinsa
aslinda yollar
yalanini gormez
yaralari sarmaz
hic bitmez
daralip acilmaz
sonuna da varmaz
hem varsan da
farketmez ki
oldu
oldum
cocuk kaldim
yuregimden yaralandim
bir yer olsa
huzur sunsa
dizlerim ustunde coksem
sonsuz yolu aydinlansa
gunun ilk isiginda
son bir kez nefes alsam
kaybolasam gozyasinda
ya da ilk kitabinda