borsato, marco
zomaar
zit je daar zomaar
wild als het water
mooi als de heldere maan
zover
weg van m'n handen
maar met m'n ogen
raak ik je aan
lief als de lente
en zwoel als een zomerse nacht
voelbaar
vliegen de vlinders
en ik word zomaar
verliefd op je lach
want zoals je daar zit
met je haar in de wind
je schaduw nog mooier dan mooi
en ik val als een blok
door de liefde verblind
'k heb iets goeds gedaan
dat ik dit verdien
want zomaar
weten m'n ogen
dat het een wonder
is wat ze zien
zweven we zomaar
zonder verleden
maar met een macht die ons bind
voelbaar is ons verlangen
tlijkt wel of nu pas
het leven begint
want zomaar weten m'n ogen